แห่งจิวร ๖ ชนิด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2 / 16

ชนิดของกิเลส มี 3 ชนิด คือ 1. โลภะ คือ ความโลภ หรือความตระหนี่หวงแหนที่อยู่ในใจ 2. โทสะ คือ ความโกรธ หรือความพยาบาท อาฆาต ปองร้ายผู้อื่น 3. โมหะ คือ ความหลง หรือความไม่รู้ในความเป็นจริงของโลกและชีวิต

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับกิเลส 3 ชนิด ได้แก่ โลภะ (ความโลภ), โทสะ (ความโกรธ), และโมหะ (ความหลง) รวมถึงทางแก้ไขอุปสรรคในชีวิตโดยการทำบุญ บุญมีความหมายว่าเป็นเครื่องชำระล้างใจและยังมีการจำแนกวิธีการทำบุ

ตัวอย่างในการเขียนใบปวารณาถวายปัจจัย ใบปวารณาถวายปัจจัย ข้าพเจ้าขอน้อมถวายปัจจัย 4 แด่พระคุณเจ้าเป็นมูลค่าเท่าราคา มาท สตางค์ ได้มอบถวายไว้แก่ไวยาวัจกรของ พระคุณเจ้าแล้ว หากพระคุณเจ้ามีความประสงค์จำนง

บทความนี้นำเสนอวิธีการเขียนใบปวารณาถวายปัจจัยอย่างถูกต้อง รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งของที่สามารถถวายและสิ่งของที่ห้ามถวายให้พระภิกษุสงฆ์ โดยเน้นให้เข้าใจถึงความสำคัญในการถวายสังฆทานอย่างถูกต้องตามห

การน้อมจิตไปเพื่อแสดงฤทธิ์ ซึ่งเป็นสามัญญผลลำดับที่ 3 นี้ มีศัพท์โดย เฉพาะว่า “เป็น ผลพลอยได้จากการที่จิตบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น 8.5 สามัญญผลลำดับที่ 4 เมื่อผู้เจริญภาวนาบรรลุ “อิทธิวิธี” แล้ว ถ้ายังสามารถป

บทความนี้กล่าวถึงการน้อมจิตและอิทธิวิธีที่เกิดจากการเจริญภาวนา โดยเมื่อจิตมีสมาธิและบริสุทธิ์ย่อมทำให้สามารถรับรู้เสียงทิพย์และเสียงมนุษย์ได้ชัดเจน การบรรลุอิทธิวิธีช่วยให้เพิ่มพูนคุณภาพทางจิตและการปฏ

ไม่ติดขัดเหมือนไปในที่ว่างก็ได้ ผุดขึ้นดำลง แม้ในแผ่นดินเหมือนในน้ำก็ได้ เดินบนน้ำไม่แตกเหมือนเดินบน แผ่นดินก็ได้ เหาะไปในอากาศเหมือนนกก็ได้ ลูบคลำพระจันทร์พระอาทิตย์ซึ่งมีฤทธิ์มีอานุภาพมากด้วย ฝ่ามือ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพัฒนาจิตเพื่อบรรลุอิทธิวิธีและทิพยโสตญาณ โดยแสดงถึงความสามารถของภิกษุที่มีจิตบริสุทธิ์ในการเข้าถึงอำนาจทางกายและการได้ยินเสียงทิพย์ ซึ่งเน้นถึงการตั้งมั่นของจิตที่ปราศจากกิเลส เพื

หากเป็นกรรมชั่วก็จะเกิดบาปขึ้นและถูกเก็บไว้ในใจเช่นกัน บาปในที่ถูกเก็บไว้ใจนี้เอง เมื่อถึง เวลาส่งผลก็จะทำให้เกิดการอาพาธ สาเหตุแห่งการอาพาธทั้ง 8 ประการที่กล่าวมานี้สามารถสรุปให้เหลือ 2 ประการได้ ดัง

เนื้อหานี้พูดถึงกรรมชั่วที่ส่งผลให้เกิดความเจ็บป่วย โดยแบ่งสาเหตุแห่งการอาพาธออกเป็น 2 ประการ คือ สาเหตุทางกายและสาเหตุทางใจ สาเหตุทางใจเกิดจากบาปที่เก็บไว้ในใจ ซึ่งก่อให้เกิดการอาพาธอันเป็นผลของวิบาก

พระดำรัสของพระพุทธเจ้านี้แสดงให้เห็นว่า ชีวิตมนุษย์ไม่ได้สิ้นสุดที่เชิงตะกอน แต่ยังต้องเวียน ว่ายตายเกิดอยู่ในภูมิต่างๆ อีกมากมาย นับภพนับชาติไม่ถ้วน ตราบวันสิ้นกิเลส มีคำศัพท์ที่น่าสนใจคำหนึ่ง คือ คำ

พระดำรัสของพระพุทธเจ้าให้เห็นว่า ชีวิตมนุษย์ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในภูมิต่างๆ ตามผลของการกระทำในอดีต สังสารวัฏหมายถึงการเดินทางของวิญญาณในสามภพและการกำเนิดในทั้งสี่ประเภท เราจะค้นหาความหมายเหล่านี้ใน

1. อปทติรัจฉาน คือ จําพวกเดียรัจฉานที่ไม่มีขาเลย ได้แก่ ปลา งู ไส้เดือน เป็นต้น 2. ทวิปทติรัจฉาน คือ จําพวกเดียรัจฉานที่มี 2 ขา ได้แก่ นก เป็ด ไก่ เป็นต้น 3. จตุปปกติรัจฉาน คือ จำพวกเดียรัจฉานที่มี 4

บทความนี้อธิบายประเภทของสัตว์เดียรัจฉาน แบ่งเป็น 4 กลุ่มตามจำนวนขา ได้แก่ อปทติรัจฉาน (ไม่มีขา), ทวิปทติรัจฉาน (มี 2 ขา), จตุปปกติรัจฉาน (มี 4 ขา), และ พหุปปกติรัจฉาน (มีขามาก) โดยการจำแนกประเภทนี้สาม

สามารถ ละสังโยชน์เบื้องต่ำได้ 3 ชนิด คือ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส แต่ถ้าเป็นพระสกิทาคามีจะทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีก 2 ชนิด ที่เหลือ ได้แก่ กามราคะ คือ ความพอใจในกาม และปฏิฆะ คือ ความกระทบกระทั

เนื้อหาเกี่ยวกับพระสกิทาคามีที่แบ่งเป็น 5 ประเภท พร้อมอธิบายความหมายของพระอนาคามีที่เป็นภูมิที่พ้นจากภพ 3 โดยไม่กลับมาเกิดในกามภพอีก ซึ่งเป็นเกณฑ์สำคัญในแนวทางพระพุทธศาสนา และคุณธรรมในการเจริญภาวนาเพื

7.4.2 คุณวิเศษของพระอนาคามี ดังกล่าวมาข้างต้นแล้วว่า พระอนาคามีจะต้องผ่านภาวะของการเป็นพระโสดาบัน และภาวะ ของการเป็นพระสกิทาคามีอีกเป็นขั้นที่ 2 จึงจะมาถึงขั้นพระอนาคามี ซึ่งพระอนาคามีทรงคุณวิเศษ คือ

บทความนี้อธิบายถึงคุณวิเศษของพระอนาคามีที่มีความสามารถในการละอนุสัยเพิ่มเติม 2 ชนิด และประเภทต่างๆ ของพระอนาคามีที่สามารถบังเกิดในพรหมสุทธาวาส โดยแบ่งออกเป็น 5 ประเภท รวมถึงข้อสรุปเกี่ยวกับอรหัตโลกุตร

ตรัสกับพระเจ้าอชาตศัตรูว่า “ภิกษุนั้น เมื่อจิตเป็นสมาธิ บริสุทธิ์ ผ่อง แผ้ว ไม่มีกิเลส ปราศจากอุปกิเลส นุ่มนวล ควร แก่การงาน ตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว อย่างนี้ ย่อม โน้มน้อมจิตไปเพื่อ “ทิพยโสต” เธอย่อมได้ย

ในข้อความนี้ พระเจ้าอชาตศัตรูสอนว่าภิกษุที่มีจิตใจบริสุทธิ์และสมาธิเต็มที่ สามารถได้ยินเสียงทิพย์และเสียงมนุษย์ทั้งที่อยู่ใกล้และไกลได้ เสมือนกับคนเดินทางที่สามารถได้ยินเสียงต่าง ๆ ในระยะทางไกลได้ เช่

หลักการแปลไทยเป็นมคธ บทที่ ๑ ประโยคและส่วนของประโยค “ประโยค” หมายถึง คำพูดที่ได้ความบริบูรณ์ตอนหนึ่งๆ สามารถ ทำให้ผู้อ่านผู้ฟังเข้าใจเนื้อความได้ชัดเจนตามต้องการ เช่น คำพูดในภาษา ไทยว่า “ฉันไปเดินเล่น

บทนี้จะอธิบายเกี่ยวกับความหมายของ "ประโยค" ในภาษาไทยและบาลี โดยระบุว่าประโยคเป็นคำพูดที่มีความบริบูรณ์ สามารถเข้าใจได้ทันที เมื่อกล่าวจบแล้ว นอกจากนี้ยังจำแนกประเภทของประโยคในภาษาบาลีออกเป็น 5 ชนิด พร

6. คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ ๓. ประโยคกัมมวาจก เช่น อย์ ธมฺมเทสนา กตฺถ ภาสิตา ฯ ๔. ประโยคเหตุกัตตุวาจก เช่น อห์ ภันเต วิปสฺสนาธุร์ ปูเรสสามิ ฯ ๕. ประโยคเหตุกัมมวาจก เช่น สามิเกน สูเทน โอทโน ปาจา

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ นี้นำเสนอประเภทของประโยคในภาษาไทยและมคธ. ประกอบด้วยประโยคกัมมวาจก, เหตุกัตตุวาจกและประโยคเหตุกัมมวาจก. นอกจากนี้ยังมีการแบ่งประโยคตามเนื้อความออกเป็น ๓ ชนิด ได้แก่ เอกั

๒๘๒ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ ชนิดของวลี วลีแบ่งออกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ตามลักษณะที่อยู่ในประโยคได้ ๗ ชนิด คือ ່ ໆ ๑. นามวลี คือวลีที่มีคำนามนำหน้า เช่น - แบบไวยากรณ์ของสามเณร อยู่บนโต๊ะ - จีวรสีกร

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธนี้มีการอธิบายชนิดของวลีในประโยคที่แบ่งออกเป็น 7 ชนิด ได้แก่ นามวลี, สรรพนามวลี, กิริยาวลี, วิเศษณ์วลี และ บุพบทวลี พร้อมตัวอย่างแต่ละประเภท. วลีเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการแปล ซึ่

หลักการแต่งไทยเป็นมคธ ป.ธ.๙ ๒๕๕ ไทย : พระธรรมค้าสอนของพระพุทธเจ้าเป็นสิ่งน่าสุขมา ให้แก่โลก มคธ : พุทฺธสฺส สวากขาตธมฺโม โลกานํ สุขาวโห โหติ ฯ ๒. อเนกรรถประโยค อเนกรรถประโยค คือ ประโยคใหญ่ที่มีเนื้อควา

เนื้อหานี้อธิบายหลักการแต่งไทยเป็นมคธ ป.ธ.๙ ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับพระธรรมของพระพุทธเจ้า เน้นสอนโลกเกี่ยวกับความสุข การใช้ประโยคในรูปแบบอเนกรถประโยคที่มีความต่อเนื่องกัน และการเชื่อมประโยคให้มีความหมาย

4.2 สาเหตุของถีนมิทธะ เหตุเกิดถีนมิทธะ พระอรรถกถาจารย์ท่านแสดงไว้ว่ามี 5 ชนิด คือ 4.2.1 อรติ ความไม่ยินดี คือไม่ยินดีในการทำงาน หรือในการทำสมาธิเป็นต้น เมื่อเกิดความไม่ ยินดี ความไม่พอใจขึ้นแล้ว ใจก็ท

ถีนมิทธะเป็นอุปสรรคในการทำสมาธิ พระอรรถกถาจารย์กล่าวถึงสาเหตุของถีนมิทธะที่แบ่งออกเป็น 5 ชนิด ได้แก่ อรติ (ความไม่ยินดี) ซึ่งเกิดจากจิตใจที่ไม่ละเอียดอ่อน และตันทิ (ความเกียจคร้าน) ที่ทำให้พลังใจอ่อนแ

1.3 ประเภทของกสิณ กสิณในพระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ 1. ปฐวีกสิณ กสิณดิน 2. อาโปกสิณ กสิณน้ำ 3. เตโชกสิณ กสิณไฟ 4. วาโยกสิณ กสิณลม 5. นีลกสิณ กสิณสีเขียว 6. ปีตกสิณ กสิณสีเหลือง 7. โลหิตกสิณ

กสิณในพระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ ปฐวีกสิณ, อาโปกสิณ, เตโชกสิณ, วาโยกสิณ, นีลกสิณ, ปีตกสิณ, โลหิตกสิณ, โอทาตกสิณ, อาโลกกสิณ, และอากาสกสิณ โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ ภูตกสิณ, วรรณกสิณ และเสสกสิณ

บทที่ 3 มรณานุสติ อารมณ์ของกัมมัฏฐานหมวดอนุสติได้เคยกล่าวไว้แล้วในบทเรียนที่ผ่านมา สำหรับใน บทเรียนนี้ จะได้กล่าวถึงมรณานุสติ ซึ่งเป็นหนึ่งในอนุสติที่สำคัญประการหนึ่ง 3.1 ความเป็นมา มรณานุสติ หรือมรณั

บทที่ 3 สำรวจมรณานุสติหรือการระลึกถึงความตาย ซึ่งเป็นหนึ่งในอนุสติที่สำคัญในการปฏิบัติกัมมัฏฐาน การเจริญมรณานุสติมีผลมากในทางธรรม โดยในพระไตรปิฎกได้กล่าวถึงว่า การเจริญมรณานุสติจะทำให้บุคคลมีอานิสงส์ม

แนวคิด 1. กรรมในพระพุทธศาสนา หมายถึง การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา มีลักษณะ 2 อย่าง คือ กุศลกรรม และอกุศลกรรม ซึ่งสามารถปรากฏออกมาได้ทั้งทางกาย วาจา และใจ 2. กรรมมี 12 อย่าง จัดแบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่ ก

กรรมในพระพุทธศาสนา หมายถึง การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา แบ่งเป็นกุศลกรรม และอกุศลกรรม ซึ่งให้ผลในทางกาย วาจา และใจ โดยมีกรรม 12 อย่าง แบ่งเป็น 3 ประเภทคือ ตามกาล, ความหนักเบา, และหน้าที่ วิบากเป็นผลจากก

12. โสตวิญญาณธาตุ : โสตวิญญาณ ชื่อว่า ธาตุ ได้แก่ โสตวิญญาณจิต 2 (การได้ยินสิ่งที่ดีและไม่ดี) เพราะทรงไว้ซึ่งการได้ยิน องค์ธรรม 13. ฆานวิญญาณธาตุ : ฆานวิญญาณ ชื่อว่า ธาตุ เพราะทรงไว้ซึ่งการรู้กลิ่น อง

เนื้อหานี้อธิบายถึงธาตุวิญญาณในพระพุทธศาสนา แบ่งเป็นการได้ยิน (โสตวิญญาณ), การรู้กลิ่น (ฆานวิญญาณ), การรู้รส (ชิวหาวิญญาณ), การสัมผัส (กายวิญญาณ) และการรู้อารมณ์ (มโนธาตุ) ทั้งหมดนี้มีบทบาทสำคัญในการศ

ธรรมะเพื่อประชll พระสัพพัญญุตญาณ ๕๔๐ พระเถรเจ้าตอบว่า “ขอถวายพระพร จริง แต่ความรู้ ความเห็นของพระพุทธเจ้านั้น ไม่ใช่ปรากฏอยู่เป็นนิตย์ คือ เป็นของเนื่องด้วยการนึกถึงด้วยจิต พระพุทธเจ้าอยากรู้สิ่งใด ก็

พระสัพพัญญุตญาณแสดงถึงความสามารถของพระพุทธเจ้าที่ทรงรู้ได้ทันทีสิ่งที่พระองค์ต้องการรู้ แม้จะมีการแสวงหาในความรู้ แต่พระพุทธเจ้าทรงมีญาณทัสสนะที่บริสุทธิ์มากกว่าผู้ที่ยังต้องเคลื่อนไหวหรือแสวงหา เมื่อ